Einde van een wereld, en een nieuwe staat al voor de deur.

Binnenkort is het van dat, wordt mijn grote peuter een klein klein kleutertje.

Geloof me, ik heb de schoolschijterij. Altijd al gehad, en nu mijn kleine dochter binnenkort die grote poort zal binnenstappen, is die schijterij helemaal terug.
Zit ik me constant af te vragen of dat wel normaal is, zo bezorgd zijn. Ik denk het wel. En ik hou me sterk dat het allemaal wel zal meevallen. Dat zal het ook wel, ze is er klaar voor. Maar de gedachte dat haar leefwereld zo compleet zal veranderen doet wel raar. Maakt mij wat schijterig.

Ondertussen begint minibaby morgen aan haar derde trimester in mijn buik. Ook een mijlpaal, niet? Nog een reden voor de schijterij, want ik hou van dat leven in mijn buik, in maart moet ik dat terug missen. En ligt het nu aan mij of verloopt zwangerschap nr 2 vlugger dan nr 1?

Ik wou mijn eerste blogje als volgt betitelen: klein, klein kleutertje. Maar ik overweeg nu het woord schijterij.
Of wat dacht je van zwangerschapshormonen? Behoorlijk wat last van momenteel.